Belevenissen van de FLOW (zomer 2010)

Deze zomer lagen we 4 dagen in de haven van Vlieland vanwege afspraken en bezoekjes. Nadat we de drukte van de haven wel weer hadden gezien, zijn we voor het eiland droog gevallen op het Wad.

3 uur voor laag water voeren we vanuit de jachthaven in westelijke richting, waar we in de verte meerdere schepen voor anker zagen liggen. Bij eerdere verkenningen hadden we gezien dat je hier prachtig voor de wal van Vlieland droog kunt vallen. Zo voeren we voorzichtig richting de dijk, waarbij we de diepte goed in de gaten hielden. Op het “moment suprême” voelden we dat de buik van het schip de grond raakte en… we lagen vast.
De motor uit gezet, de ankerbol gehesen en maar wachten tot het droog werd om ons heen.

Toen de gehele omgeving droog gevallen was, hebben we het anker uitgebracht en natuurlijk de ankerbal eraan bevestigd. Vanaf deze plek konden we naar de wal wandelen met onze laarzen. In de rugzak gingen de sandalen mee en aan de dijk gekomen werd het ene voor het andere verruild. Het dorp Oost Vlieland kenden we al, maar vanaf deze kant binnenkomen heeft weer een heel andere charme. Zo hebben we hier enkele dagen gelegen. We genoten van de stilte en de rust. Enkel vogelgeluiden en het geluid van opkomend en wegebbend water. Een aparte gewaarwording is het moment waarop de boot weer vrij komt van de grond en gaat bewegen. Juist als je in bed ligt en “vast”slaapt, gaat de boot opeens weer drijven en schommelen. Omgekeerd als je van het drijfmoment opeens weer vast komt te liggen.

Op de dag van vertrek was het vroeg laag water. Het was plm.4.00 u en begon nog net niet licht te worden. We controleerden hoe het water al gestegen was. We hadden afgesproken te vertrekken zo gauw de boot begon te drijven. Om de boot direct in de goede vaarrichting  te krijgen legden we het anker ‘s nachts al in de andere richting. Hierbij rekening houdend met de schepen om ons heen. Een inschatting die in het donker niet makkelijk te maken is, bleek later. Om 5.00 u nogmaals gekeken. We genoten van een prachtige zonsopkomst. Het werd al licht in het oosten, maar van opkomend water was nog geen sprake. Om half 6 was het bijna zover. We maakten ons gereed om te vertrekken. De broodjes werden gesmeerd, de thee was klaar en toen… kwam de boot al los van de grond. We keken naar buiten en de boot dreef keurig aan de ankerlijn in de goede richting. Maar was het nu die boot naast ons die naar óns toe dreef of was het andersom? Gauw de zeilkleding aan en alles in gereedheid gebracht om te vertrekken. Het water kwam zo snel op dat ik genoodzaakt was direct de motor te starten, voor het geval dat.

Nog geen 5 minuten later zette ik de motor “in de vooruit”. We voeren langzaam richting het anker, die we met speels gemak ophaalden, waarna we direct doorvoeren naar de vaargeul. Tegen de stroom in gingen we voorbij de veerhaven, de jachthaven en de punt van Vlieland. Op het stukje Noordzee kregen we de stroom weer mee en zeilden we in 2 uurtjes naar Terschelling. Een schat aan ervaringen rijker.